Thursday, March 12, 2015

Vaslav Nijinsky –Το τελευταίο άλμα

0 comments
 
Στις 12 Μαρτίου του 1890, γεννήθηκε στο Κίεβο της Ουκρανίας ο Vaslav Nijinsky, ο μεγάλος χορευτής και χορογράφος που έχει σημαδέψει την ιστορία του χορού: γνωστός για την καλλιτεχνική του ιδιοφυΐα και  την τεχνική του αρτιότητα, αλλά και την πολυτάραχη προσωπική του ζωή και την ψυχική του ασθένεια που τον ανάγκασε να διακόψει νωρίς τη χορευτική του πορεία.

Ως χορογράφος δημιούργησε μερικά από τα πιο πρωτοποριακά και αμφιλεγόμενα έργα της εποχής του και εισήγαγε το μπαλέτο στο μοντερνισμό. Ως χορευτής λέγεται ότι είχε την εξαιρετική ικανότητα να μεταμορφώνεται σε κάθε ρόλο που ερμήνευε. Στην τεχνική του, αυτό που τον χαρακτήριζε ήταν τα εξωπραγματικά του άλματα. Όταν τον ρωτούσαν ποιο είναι το μυστικό του, ο ίδιος απαντούσε: ‘Πρέπει απλώς να πας ψηλά και να σταματήσεις εκεί για λίγο.’
Eugène Druet. Photograph of Nijinsky in the Danse Siamoise in Les Orientales posed outside in Paris, 1910. Roger Pryor Dodge Collection, Jerome Robbins Dance Division, The New York Public Library for the Performing Arts - πηγή

Σήμερα –στην επέτειο της γέννησής του- επιλέξαμε να μοιραστούμε μια ελάχιστα γνωστή ιστορία, που διαδραματίστηκε στην ψυχιατρική κλινική του Munsingen στην Ελβετία, όπου νοσηλευόταν –την ιστορία του τελευταίου του άλματος.

Στις 7 Ιουνίου του 1939, η σύζυγός του Romola προσκάλεσε τον χορευτή και διευθυντή του μπαλέτου της Όπερας του Παρισιού Serge Lifar μαζί με μια ομάδα δημοσιογράφων και φωτογράφων. Εκείνη την περίοδο, ο Nijinsky ήταν τον περισσότερο καιρό χαμένος στις σκέψεις του, χωρίς ιδιαίτερη επικοινωνία με το περιβάλλον του. Στόχος της επίσκεψης ήταν να του δώσουν κάποια χορευτικά ερεθίσματα που θα ανακινούσαν ίσως κάτι μέσα του.

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, ο Lifar χορεύει μπροστά στον Nijinsky αποσπάσματα από κάποιους από τους πιο διάσημους ρόλους του –τον Φαύνο και το Φάντασμα του Ρόδου. Ο Nijinsky τον παρατηρεί, σηκώνεται από το κάθισμά του και σταδιακά ανταποκρίνεται στο χορό του, ώσπου ξαφνικά εκτελεί ένα αιφνιδιαστικό κατακόρυφο άλμα –πλανάται για λίγο στον αέρα και προσγειώνεται με ελαφρότητα, ένα άλμα αντάξιο της παλιάς του φήμης…
Τις φωτογραφίες τράβηξε ο Jean Manzon και εκδόθηκαν στα περιοδικά Paris Match και LIFE.

Αυτή η ιστορία μας συγκινεί, γιατί δείχνει πώς ο χορός αφήνει ίχνη στο σώμα και το μυαλό των χορευτών και αποτελεί κομμάτι της ταυτότητάς τους...

No comments :

Post a Comment