Monday, March 21, 2016

Ένα ποίημα για το χορό

0 comments
 
Σήμερα γιορτάζουμε την Παγκόσμια Ημέρα της Ποίησης -και την πρώτη μέρα της Άνοιξης!- με ένα ποίημα της μεγάλης αμερικανίδας ποιήτριας Έμιλυ Ντίκινσον, γραμμένο το 1862.

emily-dickinson-dance-poem

Η νεαρή ποιήτρια έγραψε το ποίημα ως μια ανάλαφρη, δεξιοτεχνική και ελαφρώς ειρωνική απάντηση  στον μέντορά της Τόμας Χίγκινσον, όταν εκείνος χαρακτήρισε την ποίησή της χαοτική και ανοργάνωτη. Γνωστή για την αυτοπεποίθησή της, χρησιμοποίησε το χορό ως μεταφορά για να του δείξει ότι δεν την ενδιαφέρει να ακολουθήσει τα βήματα των μεγάλων ποιητών της εποχής της: Μπορεί 'να μην ξέρει να χορεύει στις μύτες των ποδιών της', αλλά ξέρει πώς να καταπλήξει το κοινό με τις δικές της πρωτότυπες ποιητικές πιρουέτες...

I cannot dance upon my Toes - Emily Dickinson

I cannot dance upon my Toes—
No Man instructed me—
But oftentimes, among my mind,
A Glee possesseth me,

That had I Ballet knowledge—
Would put itself abroad
In Pirouette to blanch a Troupe—
Or lay a Prima, mad,

And though I had no Gown of Gauze—
No Ringlet, to my Hair,
Nor hopped to Audiences—like Birds,
One Claw upon the Air,

Nor tossed my shape in Eider Balls,
Nor rolled on wheels of snow
Till I was out of sight, in sound,
The House encore me so—

Nor any know I know the Art
I mention—easy—Here—
Nor any Placard boast me—
It's full as Opera—

F381 (1862) 326


Δείτε επίσης:


Δύο ακόμη ποιήματα για το χορό εδώ και εδώ.


15 σκηνές ποίησης στον κινηματογράφο.

Φράσεις από μεγάλους ανθρώπους του χορού για έμπνευση!

No comments :

Post a Comment